GİZEM SARICA



Selamlar Dukankalarım! Böyle demek istiyorum sizlere izninizle. Belki size motivasyon olur diye anlatmaya başlayayım. Benim tüm ailem kiloludur. Halalarım obezitede birbiriyle yarışır. Annem bile zayıf olmasına rağmen ağzına yemek koyamaz çünkü kilo almaya çok meyilli bir bünyesi var, iki gün geç saatte yese kilo alır. Dolayısıyla tahmin edersiniz ki ben de zayıf bünyeli bir insan olmamışım ne yazık ki. Kendimi bildim bileli kiloluyum. İlkokulda babamın tayini nedeniyle kaldığımız köyde çok güzel arkadaşlarım vardı. Malum, 90’lar, ip atlanıyor, top oynanıyor, hiç boş durulmuyor. Hatırlıyorum da bazlamalar yerdim, yine kilo almazdım ama hep yapılı bir insandım. Sonra ailem eğitimimiz için Ankara’ya taşındı. Apartmanların içine tıkıldım. Dolayısıyla hareket benim için tamamıyla bitti. Sonra ne oldu tabii... Hareketsizlik ve aynı yeme düzeniyle kendimi ortaokuldayken bile arkadaşıma 70 kiloyum derken hatırlıyorum. Lisede 50 bedenin içine giriyordum. Boyum da kısaydı. Dolayısıyla ergenliğim çok acılı oldu. Simit diye dalga geçiyorlardı kiloluyum diye (göbekten). Deliler gibi ağlayıp herkes gidene kadar okuldan çıkmadığımı bilirim. Zamanında erkek arkadaşımın arkadaşları, apartman gibi demişler benim için, en çok ona üzülmüştüm diye hatırlıyorum. Ve hastalıklar başladı. Önce astım oldum 15 yaşında, ilerleyen zamanlarda tiroid çıktı. Tabii bir de aşındırdığım psikolog kapısı var. Kendi mücadelelerimle, diyetisyenlerle defalarca kilo verdim. Ama maalesef ki hepsinin sonucu hüsran oldu, her seferinde bıraktım. Çünkü hep açtım. “Yarım saat sonra 2 kayısım var,” diyerek yaşıyordum. Bana uymadı yani. Tam lanet olsun ya, obezlik benim kaderim derken, internette Dukan başarı öykülerini okudum. Ben de yapabilir miyim ki dedim. Babam doktor olduğu için önce araştırdım çünkü asla benim şok diyetler, zararlı beslenme yöntemleri uygulamama izin vermezdi. Aylarca araştırdım, çok yerden not tuttum. Kitabı aldım, altını çize çize, yıldız koyarak okuyup başka sitelerden fayda sağladım. En sonunda, “Yarın başlıyorum yaaa!” dedim, bir anda karar verdim. Korkup pazartesiyi beklemeden. Bir cuma günü, ertesi gün evde en sevdiğim şey olan patatesin kızaracağını bilmeme rağmen, 6 aylık araştırmanın sonunda. Şu an -21 kilo ile devam ediyorum. Normal kilo sınırıma 5 kilo kaldı. Tamamen zayıflayınca önce / sonra yapmak istiyorum. ÖNCE SONRA 128 129 Benim gibi tiroidli olup da başlamaya çekinenler de çekinmesin, zor oluyor ama oluyor. Şu an astımım daha iyi. Ara ara koşuyorum bile. İnanın zayıflayınca insanın yaşam kalitesi artıyor. Başlamayan varsa hadi, lütfen başlayın! Hepiniz eriyin, dal gibi olun inşallah.